پاتوق بچه های کرمان

صب تا شب ت کمینم خوابیده ای

خود جف پا ا گلت گریخته ام

باز ت دومت ور من دون پاشیده ای

...............................................

خدایا ای چه روزی بود ور مو ت ساختی

قوم مغول ور مو ت تاختی

گذشتی ور بالا سرم مومیایی خود کرپو

در آخر جز تنور و سوختنت کو

یکی رفته ور بالا عین یه بت

یکی شده بی چیز عین  جل کت

در آخر مو حکمتت هرگز نفهمیم

که عقل داریم یا به قول اینا نفهمیم

دوست عزیزم گفته بودن معنی هم برا این شعر بزار  منم اینایی رو که به ذهنم میاد مینویسم

ت : منظور همون تو               te

ور من: برای من                      var man

ور مالیده ای: کنایه از همون شاخ شدن              var malideh ei

خود: با                                       khode

گلت: گیرت , چنگت                  gelet

ور من : برای من                       var man

ور مو : برای ما                                 var mo

کرپو: مارمولک                                    kerpoo

عین: مثل                                     eine

جل کت: پارچه سوراخ                             jele kot